Zasady dotyczące rozmieszczenia znaków ewakuacyjnych i przeciwpożarowych
Znaki ochrony ppoż. muszą być rozmieszczone w na terenie obiektów w sposób nieprzypadkowy. Oznacza to, że rozlokowanie znaków przeciwpożarowych i ewakuacyjnych podlega jasno określonym procedurom, które zostały sprecyzowane w zapisach normy PN-N-01256-5:1998. W jaki zatem sposób należy umieszczać znaki ppoż.?
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
| Drzwi ewakuacyjne |
Miejsce zbiórki do ewakuacji dla osób niepełnosprawnych |
Wyjście ewakuacyjne | Miejsce zbiórki do ewakuacji |
Rozmieszczenie znaków ewakuacyjnych zgodnie z normą PN-N-01256-5:1998
Ogólnie rzecz biorąc drogi pożarowe i ścieżki ewakuacyjne powinny być oznakowane w taki sposób, aby służby ratunkowe mogły szybko dotrzeć do miejsca zdarzenia, a osoby znajdujące się w budynku opuścić obiekt. Znaki ewakuacyjne są obowiązkowe dla wszystkich budynków, w których znajdują się co najmniej dwa wyjścia. Przepisy nie określają natomiast odległości pomiędzy znakami, jednakże sposób ich rozmieszczenia nie powinien budzić wątpliwości co do przebiegu trasy ewakuacji.
Znaki ewakuacyjne i przeciwpożarowe powinny mieć pierwszeństwo przed wszystkimi innymi znakami bhp. Znaki o sprzecznych komunikatach powinny być dodatkowo uzupełniane informacją tekstową. Znaki ppoż. i ewakuacyjne nie mogą być umieszczane na drzwiach ani innych elementach ruchomych. Ważne jest, aby wszystkie oznaczenia znajdowały się na tej samej wysokości na całej długości ścieżek ewakuacyjnych i dróg pożarowych.
Szczegółowe zasady umieszczania znaków ewakuacyjnych
Znaki ewakuacyjne powinny w klarowny sposób wskazywać na właściwy kierunek ewakuacji. W pobliżu wszystkich wyjść z budynku musi widnieć znak wyjście ewakuacyjne, który zawiesza się bezpośrednio nad drzwiami. Natomiast wszędzie tam, gdzie kierunek wyjścia może budzić wątpliwości, należy umieścić znak kierunek do wyjścia drogi ewakuacyjnej. Piktogramy ewakuacyjne najlepiej umieszczać na wysokości około 150 cm od podłogi, co odpowiada średniej wysokości normalnej linii środkowej widzenia.
Oznaczenia ewakuacyjne, takie jak miejsce zbiórki do ewakuacji muszą znajdować się w punktach zbiórki po przeprowadzeniu pierwszego etapu ewakuacji. Miejsce zbiórki należy wyznaczyć w obszarze nieobjętym zagrożeniem pożarowym oraz na terenie, na którym nie odbywa się akcja gaśnicza.
Dodatkowe oznakowanie dróg ewakuacyjnych w postaci taśm samoprzylepnych można zastosować, aby ułatwić identyfikację przejść i ścieżek oraz oznaczyć zarys schodów i zmian w różnicy poziomów. Z użyciem taśm podłogowych samoprzylepnych wskazuje się także na niebezpieczne przeszkody na drodze.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
Znak Gaśnica |
Hydrant wewnętrzny |
Zakaz używania otwartego ognia - palenie tytoniu zabronione |
Alarm pożarowy |
Znakowanie dróg pożarowych
Znaki przeciwpożarowe w świetle obowiązujących przepisów muszą znajdować się na wysokości 150 – 200 cm od podłoża. Powinny być dobrze widoczne, o każdej porze doby, a sposób ich rozmieszczenie nie może budzić wątpliwości co do kierunku przemieszczania się służb ratunkowych.
Za znaki pożarowe i ich właściwe rozmieszczenie odpowiada zarządca budynku i to na nim ciąży zapewnienie dobrej widoczności oznaczeń. Przy dostępnym sprzęcie gaśniczym powinna być umieszczona instrukcja bezpieczeństwa przeciwpożarowego, na której widnieją warunki ochrony przeciwpożarowej, informacje o wyposażeniu i sposobie jego użytkowania, a także serwisowania. Na tablicy znajdują się również przydatne wskazówki co do sposobu przeprowadzenia akcji ratunkowej i gaśniczej oraz warunki ewakuacji.
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego jest wymagana dla obiektów, gdzie występuje strefa zagrożenia wybuchem oraz obiektów o kubaturze przekraczającej 1000 metrów kwadratowych, a także budynków inwentarskich o powierzchni większej niż 1500 metrów kwadratowych.







